Wniosek o stwierdzenie zasiedzenia

,,Zasiedzenie jest pierwotnym i nieodpłatnym sposobem nabycia prawa własności rzeczy przez nieuprawnionego jej posiadacza wskutek faktycznego wykonywania tego prawa w ciągu oznaczonego w ustawie czasu” Fras Mariusz (red.), Habdas Magdalena (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Tom II. Własność i inne prawa rzeczowe (art. 126-352).

Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, (posiadacz samoistny czyli osoba, która włada rzeczą i traktuje ją jak swoją własność) chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze. Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Posiadacz rzeczy ruchomej niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada rzecz nieprzerwanie od lat trzech jako posiadacz samoistny, chyba że posiada w złej wierze.

Zła wiara występuje w sytuacji, kiedy osoba wie, że nie przysługuje jej określone prawo, bądź  nie wie o tym, lecz brak jest podstaw do usprawiedliwienia tej niewiedzy.

Wniosek o stwierdzenie zasiedzenia może dotyczyć:

  • nieruchomości;
  • rzeczy ruchomej;
  • prawa własności;
  • użytkowania wieczystego (jeżeli już zostało ustanowione);
  • służebności gruntowej.

Wniosek taki może złożyć każdy zainteresowany (podmiot mający interes prawny w stwierdzeniu zasiedzenia zarówno na swoją rzecz, jak i na rzecz innego podmiotu).

Przeszkody do złożenia wniosku o stwierdzenie zasiedzenia nie stanowi to, że posiadanie zasiedzianej rzeczy lub jej własność przeszły już na inny podmiot (por. uchwała składu siedmiu sędziów SN – zasada prawna z dnia 22 kwietnia 1950 r., C 1864/49, OSN(C) 1950, nr 1, poz. 3).

Za niedopuszczalne uznaje się wniesienie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia własności rzeczy przez podmiot będący już właścicielem tej rzeczy z jakiegokolwiek innego tytułu prawnego.

Wniosek o stwierdzenie zasiedzenia powinien oprócz podstawowych wymogów formalnych: oznaczenia wnioskodawcy, wskazania nr PESEL, wskazania danych dotyczących jego miejsca zamieszkania i adresu do doręczeń, określenia osób zainteresowanych (zainteresowany to osoba, czyich praw dotyczy wynik postępowania), określenia Sądu, a także daty sporządzenia pisma, zawierać również dokładne określenie nieruchomości w sposób umożliwiający jej zidentyfikowanie.

Wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku odpis z księgi wieczystej albo stosowne zaświadczenie o stanie prawnym nieruchomości wynikającym ze zbioru dokumentów.

Obowiązkiem wnioskodawcy w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości jest również dołączenie mapy nieruchomości sporządzonej według zasad obowiązujących przy oznaczaniu nieruchomości w księdze wieczystej (Jakubecki Andrzej (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany. Tom I. Art. 1-729).

Od wniosku o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie pobiera się stałą opłatę sądową w wysokości 2000 zł. Zawsze jednak warto pamiętać, że istnieje możliwość zwolnienia wnioskodawcy z konieczności ponoszenia kosztów sądowych w całości lub w części,  jeśli w sposób należyty wykaże, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Sądem właściwym do rozpoznania sprawy o zasiedzenie nieruchomości jest Sąd Rejonowy właściwy ze względu na położenie nieruchomości, bez względu na wartość przedmiotu sporu.

Najprostszy przykład:

Wnoszę o stwierdzenie, iż wnioskodawca nabył z dniem …………………… poprzez zasiedzenie własność nieruchomości położonej w ……………………………., dla której Sąd Rejonowy  w  ………………. prowadzi księgę wieczystą pod nr ………………………. . 

 

adw. Patrycja Pietryka